คำถาม : หนังสือเล่มใดบ้างที่ท่านเชคแนะนำให้อ่านในเรื่อง “อัตเตาฮีด” (การให้เอกภาพแก่พระผู้เป็นเจ้า) และการต่อต้านการตั้งภาคี (อัช-ชิรก์)?
คำตอบ : เชคมุกบิ้ล บินฮาดีย์ อัลวาดิอีย์ ตอบว่า :
หนังสือที่ฉันแนะนำคือหนังสือ “ฟัตฮุล มะญีด ชัรฮ์ กิตาบ อัตเตาฮีด” ของหลานชายของเชค มุฮัมหมัด บิน อับดุลวะฮาบ และหนังสือ “ตัยซีร อัลอะซีซ อัลฮะมีด ชัรฮ์ กิตาบ อัตเตาฮีด” (ของเชคสุลัยมาน บินอับดิลลาฮ์ บินมุฮัมมัด บินอับดิ้ลวะฮาบ) ฉันแนะนำให้อ่านและตักตวงประโยชน์จากหนังสือสองเล่มนี้ รวมถึงหนังสือ “ตัฏฮีร อัลเอียะอ์ติก็อด” ของอัซซอนอานี และ “อัดดุร อัลนะฎีด ของอัชเชากานีย์ และ “ชัรห์ อัศศุดูร ฟี ตะห์รีม รอฟอิล กุบูร” ของอัชเชากานีย์เช่นกัน แม้จะมีเพียงหนังสือเหล่านี้ที่กล่าวมา โดยเฉพาะ “ฟัตฮุล มะญีด” ก็เพียงพอแล้วในการชำระล้างหลักความเชื่อ (อะกีดะฮ์) ให้บริสุทธิ์
อาจจะมีคนพูดว่า: ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้มาจากนัจญ์ด เป็นพวก “วะฮาบีย์” ใช่ไหม? ฉันขอบอกว่า “พวกวะฮาบีย์นั้นดียิ่งกว่าท่านนะ โอ้พวกซูฟีย์ และดียิ่งกว่าท่านนะ โอ้พวกชีอะฮ์”
พวกวะฮาบีย์วิงวอนขอต่ออัลลอฮ์เพียงองค์เดียว และมีความเชื่อมั่นที่ถูกต้องในพระองค์ ฉันไม่ได้บอกให้ท่านตามแนวทางพวกวะฮาบีย์แบบไม่ลืมหูลืมตา แต่ฉันบอกให้ท่าน นำหลักฐานมาจากคัมภีร์ของอัลลอฮ์ และซุนนะฮ์ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม จากหนังสือเหล่านั้นที่รวบรวมหลักฐานมาไว้
ท่านอาจจะพูดได้ด้วยซ้ำว่าท่านอิหม่ามอัลบุคอรีย์ เป็นวะฮาบีย์ เพราะท่านได้ระบุในหนังสือศ่อฮีฮ์ของท่านว่า: “บทว่าด้วยการไปหาหมอดู” ซึ่งหมายถึงคำตัดสินของการไปหาหมอดู แล้วท่านก็นำหลักฐานที่ห้ามการกระทำดังกล่าวมาแสดง…
ดังนั้น ฉันขอบอกท่านว่า “จงรับความจริงจากผู้ที่นำมันมา ไม่ว่าท่านจะพบมันที่ไหนก็ตาม” เพราะมีรายงานจากท่านหญิงกุตัยละฮ์ ร่อฎิยั้ลลอฮุอันฮา กล่าวว่า: ชาวยิวมาหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม แล้วกล่าวว่า: “พวกท่านตั้งภาคี พวกท่านตั้งคู่เคียง (กับอัลลอฮ์) โดยพวกท่านกล่าวว่า ‘สิ่งที่อัลลอฮ์ประสงค์ และสิ่งที่มูฮัมหมัดประสงค์’ และพวกท่านกล่าวว่า ‘ขอสาบานด้วยกะอฺบะฮ์’” ท่านนบี (ซล.) จึงกล่าวกับเหล่าซอฮาบะฮ์ของท่านว่า: “จงกล่าวว่า ‘สิ่งที่อัลลอฮ์ประสงค์ แล้วจึง(กล่าวว่า)สิ่งที่มุฮัมมัดประสงค์’ และจงกล่าวว่า ‘ขอสาบานด้วยพระผู้อภิบาลแห่งกะอฺบะฮ์’” ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้ยอมรับความจริงจากชาวยิว และยังมีหะดีษของท่านอัฏตุฟัยล์ ในทำนองเดียวกันนี้
ความจริงนั้นต้องรับจากผู้ที่นำมันมา และเหล่านักวิชาการในยุคต้นของเราต่างรับความจริงจากผู้ที่นำมันมา ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร แม้กระทั่งนักวิชาการชาวเยเมนเดินทางไปอียิปต์ ชาวมักกะฮ์ไปแบกแดด ชาวนัยซาบูรไปเยเมน พวกเขาเดินทางไปมาหาสู่กันและตักตวงความรู้ซึ่งกันและกัน พวกเขาไม่เหมือนกับนักวิชาการในยุคปัจจุบัน (ยกเว้นผู้ที่อัลลอฮ์ทรงเมตตา) ที่ความรู้กลายเป็นเรื่องของทางการไปเสียแล้ว
แหล่งที่มา ; จากเทปบันทึกเสียง: (กุรเราะตุล อัยน์ ฟี อัจญ์วิบะฮ์ ศอฮิบ อัล-อุดัยน์)
โดย เชค มุกบิล บิน ฮาดีย์ อัลวาดิอีย์ (ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮ์)