คำถาม แนวทางของสะลัฟ คือการนิ่งเงียบต่อดาอีย์(ผู้เชิญชวน)ของพวกบิดอะฮ์ โดยคำนึงถึงผลประโยชน์บางประการ และเช่นเดียวกันกับการนิ่งเงียบไม่ตัดสินว่าผู้ทำบิดอะฮฺเป็นมุบ์ตะดิอ์(ผู้ที่ทำบิดอะฮ์) และไม่ตักเตือนผู้คนให้ระวังเขา โดยอ้างว่าเพื่อผลประโยชน์ ดังกล่าวเป็นสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่?
คำตอบ ไม่ใช่วิถีทางของสะลัฟที่จะนิ่งเงียบต่อพวกบิดอะฮฺที่เชิญชวนผู้คนไปสู่บิดอะฮ์ โดยอ้างถึงผลประโยชน์บางอย่าง เพราะการแพร่กระจายของบิดอะฮ์ในสังคมย่อมนำความเสื่อมเสียมาสู่ผู้คนในสังคมนั้น และไม่ต้องสงสัยเลยว่าการป้องกันความเสียหายย่อมมาก่อนการแสวงหาผลประโยชน์
เช่นเดียวกัน ไม่อนุญาตให้นิ่งเงียบโดยไม่กล่าวถึงข้อผิดของผู้ทำบิดอะฮ์ เพราะการนิ่งเงียบนั้นเป็นสาเหตุให้เกิดอันตรายต่อสังคม ดังนั้นจึงจำเป็นต้องกล่าวถึงเขา ในบิอะฮ์ที่เขาได้ทำ และจำเป็นต้องเตือนผู้คนให้ระวังเขา ดังกล่าวถือเป็นการนะซีฮีต(ให้คำแนะนำตักเตือน)แก่บรรดามุสลิม และทั้งหมดนี้ต้องกระทำเมื่อมีความสามารถที่จะทำการอธิบายได้ ทั้งในด้านรูปธรรม(ใช้กำลังและวาจา)และนามธรรม(ใช้หัวใจ)
และในฮะดีษศ่อเฮียะฮ์ระบุว่า:
“ผู้ใดในหมู่พวกท่านเห็นความชั่ว ก็จงเปลี่ยนแปลงมันด้วยมือของเขา หากไม่สามารถ ก็ด้วยลิ้นของเขา และหากไม่สามารถ ก็ด้วยหัวใจของเขา(โดยการไม่ยอมรับและออกห่างจากความผิดนั้น) และนั่นคืออีหม่านที่อ่อนที่สุด”
และการที่บิดอะฮ์นั้นเป็นที่แพร่หลาย พร้อมกับการนิ่งเงียบต่อผู้ที่เชิญชวนไปสู่บิดอะฮ์นั้น ถือเป็นการปล่อยให้ความผิดลอยนวลโดยไม่ได้รับการแก้ไขเปลี่ยนแปลง ซึ่งสิ่งนี้ไม่เป็นที่อนุญาตตามบทบัญญัติอิสลาม ที่ถูกนำมาเผยแพร่โดยผู้แจ้งข่าวดี ผู้ตักเตือน และดวงไฟที่ส่องสว่าง(หมายถึงท่านนบี) ซึ่งถูกประทานลงมาจากพระเจ้าผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้
แหล่งที่มา ; คำถามที่ 38 จากหนังสือ อัลอัจญ์วิบะฮ์ อัลอะษะริยะฮ์อะล้้ลมะซาอิ้ล อัลมันฮะญียะฮ์ โดยเชค ซัยด์ อิบนุ มุฮัมมัด อิบนุ ฮาดี อัลมัดคอลีย์