คำถาม พ่อบางคนไม่ใส่ใจลูกในเรื่องศาสนา เช่น ไม่สั่งให้ลูกละหมาด ไม่ส่งเสริมให้อ่านอัลกุรอานหรือคบหากับคนดี แต่กลับกำชับให้ลูกไปโรงเรียนและโกรธมากหากลูกขาดเรียน ท่านมีคำแนะนำอย่างไร?
คำตอบ ท่านเชคอับดุลอะซีซ อิบนุบาซ (ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮ์) ได้ตอบว่า:
“คำแนะนำของฉันต่อเหล่าพ่อๆ ลุงๆ และพี่ๆน้องๆ คือให้พวกเขายำเกรงอัลลอฮ์ต่อบุตรหลานที่อยู่ในความดูแลของตน และสั่งให้พวกเขาละหมาดเมื่ออายุครบเจ็ดปี และลงโทษทางวินัยเมื่ออายุครบสิบปี หากยังละเลยการละหมาด ดังที่มีรายงานหะดีษที่ถูกต้องจากท่านนบี ﷺ ว่า: “จงสั่งลูกของพวกท่านให้ละหมาดเมื่ออายุเจ็ดปี และจงลงโทษพวกเขาเพราะการละเลยละหมาดเมื่ออายุสิบปี และจงแยกที่นอนของพวกเขาออกจากกัน” ดังนั้น เป็นหน้าที่ของพ่อ แม่ และพี่ที่โตกว่า ที่จะดูแลผู้ที่อยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของตนในเรื่องการละหมาดและเรื่องอื่นๆของศาสนา ต้องห้ามปรามพวกเขาจากสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงห้าม และบังคับให้พวกเขาปฏิบัติสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดเป็นหน้าที่ เพราะพวกเขาเป็นความไว้วางใจ (อะมานะฮ์) ที่อยู่ในความดูแลของเรา
อัลลอฮ์ ตะอาลา ตรัสว่า: “โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย! จงปกป้องตัวของพวกเจ้าและครอบครัวของพวกเจ้าให้พ้นจากไฟนรก”
และพระองค์ตรัสว่า: “และจงสั่งครอบครัวของเจ้าให้ดำรงการละหมาด และจงอดทนมั่นคงในการปฏิบัติมัน”
และพระองค์ตรัสถึงนบีอิสมาอีล (อะลัยฮิสสลาม) ว่า: “และจงกล่าวถึงอิสมาอีลในคัมภีร์เถิด แท้จริงเขาเป็นผู้รักษาสัจจะ และเป็นศาสนทูต เป็นนบี และเขาเคยสั่งครอบครัวของเขาให้ละหมาดและจ่ายซะกาต และเขาเป็นผู้ได้รับความพอพระทัย ณ พระผู้อภิบาลของเขา” ดังนั้น เราจำเป็นต้องปฏิบัติตามคำสั่งของอัลลอฮ์และร่อซูลของพระองค์ ﷺ โดยกำชับครอบครัวและบุตรหลานของเราให้เชื่อฟังอัลลอฮ์และร่อซูลของพระองค์ ทั้งในเรื่องการละหมาดและเรื่องอื่น ๆ และต้องห้ามพวกเขาจากสิ่งที่อัลลอฮ์และร่อซูลทรงห้าม เช่น การละเลยละหมาด การดื่มสุรา การสูบบุหรี่ การฟังดนตรีและเครื่องบันเทิงต่าง ๆ การคบหากับคนไม่ดี และสิ่งอื่นในทำนองเดียวกัน
ในทางกลับกัน เราต้องส่งเสริมให้พวกเขาคบหากับคนดี นี่คือหน้าที่ของผู้ปกครองต่อผู้ที่อยู่ในความดูแลของตน ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง และอัลลอฮ์จะทรงสอบสวนพวกเขาในวันกิยามะฮ์เกี่ยวกับเรื่องนี้ ดังที่พระองค์ตรัสว่า: “ขอสาบานด้วยพระเจ้าของเจ้าเถิด เราจะสอบสวนพวกเขาทั้งหมดอย่างแน่นอน ถึงสิ่งที่พวกเขาเคยกระทำ”
และท่านนบี ﷺ กล่าวว่า: “ทุกคนในหมู่พวกท่านเป็นผู้ดูแล และทุกคนจะถูกสอบสวนเกี่ยวกับผู้ที่อยู่ภายใต้การดูแลของตน ผู้นำเป็นผู้ดูแลและจะถูกสอบสวนเกี่ยวกับประชาชนของเขา ผู้ชายเป็นผู้ดูแลคนในครอบครัวของเขาและจะถูกสอบสวนเกี่ยวกับพวกเขา ผู้หญิงเป็นผู้ดูแลบ้านของสามีและจะถูกสอบสวนเกี่ยวกับสิ่งที่อยู่ในความรับผิดชอบของนาง และบ่าวเป็นผู้ดูแลทรัพย์สินของนายของเขาและจะถูกสอบสวนเกี่ยวกับสิ่งนั้น”
แหล่งที่มา ; หนังสือ “อัดดุร็อร อัซซะรียะฮ์ มินั้ลฟะตาวา อัลบาซียะฮ์” โดยเชคอับดุลอะซีซ อิบนุบาซ (ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮ์) หน้า 284-285