คำถาม อะไรคือคำตัดสินสำหรับผู้ที่สั่งสอนให้ลูกละหมาดตั้งแต่อายุเริ่มรู้ความ (ตัมยีซ) จนกระทั่งพวกเขาอายุครบ 15 ปี แต่หลังจากนั้นลูกๆ เหล่านั้นกลับไม่เชื่อฟังพ่อแม่ ท่านมีคำแนะนำอย่างไรบ้างสำหรับพ่อแม่เกี่ยวกับหน้าที่ความรับผิดชอบในการรักษาการละหมาดของลูก?
คำตอบ ท่านเชคมุฮัมมัด บินซอและฮ์ อัลอุซัยมีน (ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮ์) ได้ตอบว่า:
“ฉันคิดว่าใครก็ตามที่ยำเกรงต่ออัลลอฮ์ อัซซะวะญัล และปฏิบัติตามแนวทางของท่านนบี ﷺ และคำชี้แนะของท่านในการดูแลลูกๆ ทั้งชายและหญิง โดยให้เริ่มสั่งสอนละหมาดเมื่ออายุครบ 7 ขวบ และให้ทำโทษ (หากไม่ละหมาด) เมื่ออายุครบ 10 ขวบ พร้อมกับขอให้อัลลอฮ์ทรงนำทาง(ฮิดายะฮ์)พวกเขา ฉันไม่คิดว่าอัลลอฮ์ อัซซะวะญัล จะทำให้เขาผิดหวังในตัวลูกๆ และลูกๆ ของเขานั้นจะอยู่ในแนวทางที่เที่ยงตรง
แต่ปัญหาคือ บางคนละเลยหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายนี้และไม่สนใจใยดีว่าลูกจะละหมาดหรือไม่ จะเป็นคนดีหรือคนไม่ดี จะอยู่ในแนวทางที่ถูกต้องหรือจะออกนอกลู่นอกทางก็ตาม ต่อมาเมื่อลูกโตขึ้น พ่อแม่คนนั้นก็จะได้รับผลตอบแทนจากการที่ลูกอกตัญญูต่อเขา เพราะเขาไม่ได้ยำเกรงต่ออัลลอฮ์ในการดูแลลูกๆ ของเขา ดังนั้นลูกๆ จึงไม่ได้ยำเกรงต่ออัลลอฮ์ในการปฏิบัติกับเขา
ฉะนั้น ฉันไม่คิดว่าจะมีใครที่ยำเกรงต่ออัลลอฮ์ในการดูแลลูกๆ และดำเนินตามวิถีทางแห่งบทบัญญัติศาสนาในการชี้แนะพวกเขา แล้วอัลลอฮ์ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา จะไม่นำทางลูกๆ ของเขา
แหล่งที่มา ; หนังสือ “ฟะตาวา นู้รอะลัรดัรบ์ ลิลอุซัยมีน” โดยเชคมุฮัมมัด บินซอและฮ์ อัลอุซัยมีน เราะฮิมะฮุ้ลลอฮ์ เล่มที่ 24 หน้า 2