คำถาม ฉันมีลูกชายและลูกสาวค่ะ บรรดาลูกสาวนั้น พวกเธอมักจะอยู่กับฉันตลอดเวลา แน่นอนว่าการอบรมดูแลพวกเธอนั้นดีกว่า แต่ในส่วนของลูกชาย บางคนก็โตแล้ว ฉันจึงไม่มีความสามารถที่จะอบรมดูแลพวกเขาได้ดีเท่าที่ควร ซึ่งพ่อของพวกเขาต้องไปทำงานทั้งวัน เมื่อไหร่ที่ฉันขอให้เขาทำหน้าที่ตรงนี้ เขาก็จะพูดจาไม่น่าพอใจ พูดจาไม่ดี
ดังนั้นสิ่งนี้เป็นหน้าที่ของฉันใช่หรือไม่?
ได้โปรดให้พวกท่าน แนะนำหรือสนับสนุนบรรดาผู้เป็นพ่อทั้งหลายต่อการเอาใจใส่ดูแลลูกๆของพวกเขา และไม่ยุ่งอยู่กับงานเพียงอย่างเดียว ด้วยค่ะ
คำตอบ : เรานั้นต้องขอบคุณสุภาพสตรีท่านนี้ต่อการทำหน้าที่อบรมเลี้ยงดูลูกสาวของเธอ และพยายามที่จะทำหน้าที่อบรมบรรดาลูกชายของเธอด้วยเช่นกัน
ดังนั้นเราก็หวังจากผู้ที่เป็นพ่อของพวกเขา ที่จะต้องเอาใจใส่ดูแล จนกระทั้งพวกเขาเติบโตมาเป็นคนที่ดีเพราะแท้จริงแล้วการทำหน้าที่ตรงนี้นับว่าเป็นความดีแก่ตัวเขาทั้งในดุนยาและอาคีเราะห์ ทั้งในตอนที่มีชีวิต และสิ้นชีวิตไปแล้ว
อัลลอฮ์ ซุบฮานะฮูวะตะอาลาตรัสว่า
:قال تعالى : يأيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوْا قُواأنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًاوَقُودُهَاالنَّاسُ وَالحِجَارَةُ
“โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย จงคุ้มครองตัวของพวกเจ้าและครอบครัวของพวกเจ้าให้พ้นจากไฟนรก เพราะเชื้อเพลิงของมันคือมนุษย์ “
(ซูเราะห์ อัตตะฮรีม: อายะห์ที่6)
มีหะดีษ ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซั้ลลัม
:قال رسول الله صلى الله عليه وسلم :((إذا مات ابن ادم انقطع عمله إلا من ثلاث :صدقة جارية ،أو علم ينتفع به ، أو ولد صالح يدعو له ))”
เมื่อลูกหลานอาดัมได้สิ้นชีวิตลง การงานของเขาจะหยุดลง ยกเว้น 3 ประการด้วยกัน
การบริจาคทานที่ถาวรความรู้ที่ยังประโยชน์บุตรีที่ดี ขอดุอาอให้แก่พ่อแม่ของเขา”
(บันทึกโดย :อิหม่ามมุสลิม )
เมื่อใดที่เขาได้ทำหน้าที่อบรมดูแลลูกๆของพวกเขา ให้ไปสู่คำสั่งใช้ของอัลลอฮ์ตะอาลาและคำสั่งใช้ของท่านร่อซู้ล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัมแล้ว ความดีงามต่างๆก็จะปรากฏต่อเขา และบรรดาลูกๆของพวกเขาก็จะขอดุอาอให้แก่เขาทั้งในตอนมีชีวิต และตอนที่สิ้นชีวิตไปแล้ว
ในทางกลับกัน หากว่าท่านไม่เอาใจใส่ต่อการอบรมเลี้ยงดูลูกๆของท่านเลย ถือว่าเป็นบาป ในการกระทำดังกล่าว และลูกๆของพวกเขาก็จะกลายเป็นผู้ที่เผลอไผล ไม่เอาใจใส่ต่อท่านด้วยเช่นกัน
ดังนั้น เราก็หวังว่า คุณพ่อท่านนี้ จะเอาใจใส่ดูแลลูกๆของเขาเช่นเดียวกับดูแลเรื่องทรัพย์สินของเขา แต่ทว่าโดยส่วนใหญ่แล้ว ก็เพราะว่าทรัพย์สมบัตินี่แหละ ที่มักจะออกไปและมันก็จะหมดไป แต่กับบรรดาลูกหลานนั้นคือส่วนหนึ่งจากมนุษย์ ซึ่งพวกเขาจะเป็นประโยชน์กับผู้เป็นพ่อและแม่ ทั้งในตอนที่มีชีวิต และตอนที่สิ้นชีวิตไปแล้ว
แหล่งที่มา; ชัยค์ อิบนุซอและห์ อัลอุษัยมีน ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮ- ฟะตาวา มะนาร อัลอิสลาม เล่มที่ 3 หน้า 789 / หนังสือฟัตวา มัรอะห์มุอมินะห์